laugardagur, 25. nóvember 2006

Smá gullkorn um vináttuna

Hvort sem við erum einmanna,sjúk eða ráðvilt fáum við umborið það allt,ef við

aðeins vitum að við eigum vini-jafnvel þótt þeir geti ekki hjálpað okkur.

Það nægir að þeir eru til.

Hvorki fjarlægð né tími,fangavist né stríð,þjáning né þögn megnar að slá

fölskva á vináttuna.Við þær aðstæður festir hún einmitt dýpstar rætur.

Upp af þeim vex hún og blómgast.

Fann þetta á netinu áðan og fannst þetta eiga vel við daginn í dag.
Takk fyrir hjálpina í dag elsku fallegu stelpurnar mínar,
love you
always
kv
Yolanda.

1 ummæli:

Nafnlaus sagði...

...svo sjálfsagt elsku Hrönn:)