Hvort sem við erum einmanna,sjúk eða ráðvilt fáum við umborið það allt,ef við
aðeins vitum að við eigum vini-jafnvel þótt þeir geti ekki hjálpað okkur.
Það nægir að þeir eru til.
Hvorki fjarlægð né tími,fangavist né stríð,þjáning né þögn megnar að slá
fölskva á vináttuna.Við þær aðstæður festir hún einmitt dýpstar rætur.
Upp af þeim vex hún og blómgast.
Fann þetta á netinu áðan og fannst þetta eiga vel við daginn í dag.
Takk fyrir hjálpina í dag elsku fallegu stelpurnar mínar,
love you
always
kv
Yolanda.
laugardagur, 25. nóvember 2006
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
1 ummæli:
...svo sjálfsagt elsku Hrönn:)
Skrifa ummæli